sep 13, 2022 | essay
• door Thomas Verbogt • Wat zeg je, als je met licht gespreide armen zegt: ‘Hier ben ik?’ Zo zeg je het immers, het is alsof je iemand welkom heet, terwijl je ook opluchting laat zien. En horen natuurlijk, want het is niet niks: ‘Hier ben ik.’ Het klinkt trots en je...
jun 14, 2022 | essay
• door Stevo Akkerman • Er was natuurlijk die onhandige parachutesprong, eindigend met een harde landing, een pijnlijk hoofd en een gat in het geheugen. Er was die schreeuwende Roemeense militair, die tijdens de revolutie van 1989 zijn geweer op mij richtte, en ik...
apr 4, 2022 | essay
• door Reinout Wibier • Mijn leraar Nederlands aan het Stedelijk Gymnasium in Nijmegen was een monumentaal man. Zijn grote, kale hoofd, rond met een ringbaard, indrukwekkend als van een groot staatsman. De bulderende tenor waarmee hij Bordewijks Bint voorlas. En zijn...
feb 3, 2022 | essay
• door Reinout Wibier over het oeuvre van Franca Treur • ‘Meer dan 150.000 exemplaren verkocht’ – Een schrijver zal over het algemeen verheugd zijn wanneer haar werk goed wordt verkocht. Het is helaas van alle tijden dat het slechts voor weinigen is weggelegd...
okt 5, 2021 | essay
Door Erik Borgman Brood is leven. Psalm 104 (vers 15) spreekt over ‘brood dat het mensenhart versterkt’, en daarnaast over ‘wijn die het mensenhart verheugt’: samen de grondstoffen van het leven. Die grondstoffen delen ter herinnering aan een dierbare, dat is niet zo...
