Blog en nieuws

In het septembernummer schrijft Elizabeth Kooman over De laatkomer van Dimitri Verhulst. We lichten een tipje van de sluier op:

 

'Verhulst doet in dit boek precies wat we van hem gewend zijn: hij schrijft met humor en cynisme over bloedserieuze onderwerpen als aftakeling, dood, spijt van dingen die je gedaan hebt, spijt van dingen die je hebt…

Lees meer

Zondag 15 september sprak Wim Brands met Vonne van der Meer in VPRO Boeken. Centraal stond haar nieuwe roman Het smalle pad van de liefde. Ook Liter werd genoemd. 'Een van de beste literaire tijdschriften van Nederland.' En: 'helaas op veel te weinig plekken in Nederland verkrijgbaar.' Aldus Wim Brands. Kijk nu de aflevering terug.

Lees meer

door Gerda van de Haar, 4 september 2013

 

Een van de dingen die poëzie kan doen is een bijzondere werkelijkheidservaring documenteren of zelfs present stellen. Als lezer lees of beleef je dan iets wat je verder in teksten niet gauw tegenkomt en waar je in het dagelijks leven niet gemakkelijk aan refereert. Het heeft iets van een openbaring of een verschijning. Het kan ook gebeuren bij beeldende kunst. De wereld licht op, een verhouding wordt verhelderd, er is diepte waar je die niet had vermoed. En vervolgens kun je als essayist wekenlang bezig zijn om te verantwoorden wat er wel aan de hand mag zijn met dat gedicht. Mij overkwam het bij het werk van Celan, waarin ellende een object wordt. Bij sommige beelden in de poëzie van [Guillaume] Van der Graft. Bij Judith Herzbergs psychologische en zintuiglijke ongewone dagelijksheid. Ik denk ook bij Nijhoff, maar bij welk gedicht dan? Misschien is het wat neerdwarrelt in 'Het lied der dwaze bijen'

maar dan is het al voorbij en bovendien ontmaskerd.…

Lees meer

door Jan Sonneveld, 31 augustus 2013

 

Samen met boekhandel Het Paard van Troje in Ede organiseert Liter op donderdagavond 17 oktober een lezersavond met schrijver Oek de Jong. Tijdens de avond leest De Jong voor uit eigen werk en voelen Gerda van de Haar en Len Borgdorff hem aan de tand over de mystiek in zijn schrijverschap: wat is de achtergrond…

Lees meer

Het was op een bal

door Elizabeth Kooman, 26 augustus 2013

 

Het overkomt klassieke romans regelmatig: ze worden verfilmd en verfilmd en verfilmd. Soms is de volgende verfilming een herhaling van zetten. Soms ontstaat er een nieuw kunstwerk. Zo zie ik de nieuwe Anna Karenina van regisseur Joe Wright (2012). Het verhaal is van Lev Tolstoi, en Wright houdt zich aan de grote lijnen daarvan. Maar het perspectief is het zijne, nieuw en fris. Wright speelt met het thema kijken en bekeken worden. De toon is direct gezet als de film begint met een doek dat wordt opgehaald. Het grootste deel van de film zal zich afspelen in een theater, waar met rekwisieten wordt gesleept om van de ene ruimte in de andere te belanden. De krochten van het theater, daar waar ingewikkeld katrolwerk wonderlijke dingen op het toneel mogelijk maakt, worden ook decor, decor van de krochten van de samenleving, of van de krochten van de menselijke geest.…

Lees meer