Blog en nieuws

door Tewin van den Bergh, 25 maart 2014

 

Als je net een kind hebt gekregen, besef je weer hoe kwetsbaar het leven is. Een briesje is genoeg om een bloem te laten afbreken, zo zegt een bijbelwoord, en je houdt voor de zekerheid de opkomende nies maar tegen. Het is niet mijn bedoeling om hier te somberen over de vergankelijkheid van het leven, maar…

Lees meer

Acht dagen

door Len Borgdorff, 21 maart 2014

 

‘Een dag heb ik wel meegemaakt, maar acht dagen. Oké, het is leuk: twee congressen in Tsjechië. Donderdag om half zeven moet ik op het station zijn. Ik zou Linde wel om vijf uur al wakker kunnen maken voor een flesje, maar dat is ook een beetje raar. En ja, zij is nu zeven maanden en het zal vast vaker gebeuren.…

Lees meer

Niet Hanna Bervoets, Margriet de Moor, Jannie Regnerus of Miek Zwamborn heeft de Opzij Literatuurprijs 2014 gewonnen, maar de Vlaamse Saskia de Coster. De jaarlijkse prijs voor de beste roman van een Nederlandstalige schrijfster won zij met Wij en ik. Dat boek gaat over de familie Vandersanden, een upperclass Vlaams gezin dat in een villawijk…

Lees meer

Vanavond vindt de uitreiking van de Opzij Literatuurprijs 2014 plaats. Genomineerd zijn Hanna Bervoets (Alles wat er was), Saskia de Coster met (Wij en ik), Margriet de Moor (Mélodie d’amour), Jannie Regnerus (Het lam) en Miek Zwamborn (De duimsprong).

Elizabeth Kooman las Jannie Regnerus en werd enthousiast. Haar bespreking van Het lam is nu op de…

Lees meer

door Hilbrand Rozema, 13 maart 2014

 

‘Home!’
Het heeft zeventien jaar geduurd, voor ik me die man weer herinnerde. Wonderlijk zijn de omwegen van de Noordzeeharing en het hersenvocht. Die man stond in Lerwick, dat is het hoofdstadje van de Shetland-eilanden – door de Nederlanders in de zeventiende eeuw ‘Laarwijk’ genoemd – in de ochtend naar de zee en de ruime lucht te kijken, ellebogen op een stenen kademuurtje, en ik ook, denk ik. Tussen mij en ‘thuis’ lagen die borstwering en dan de hele Noordzee. Maar voor hem niet. Hij kon dit ‘home’ noemen – dit hier, deze paar schuin aflopende eilanden, in zee gesmeten in de cartografische vorm van een slordig geschetst Vikingzwaard. Stenen drempels. De weinige bomen waren schuin afgeschoren in de zeewind.…

Lees meer