Een oude Europeesche traditie deelt het jaar alternatief in, aan de hand van kerkelijke mijlpalen, met cycli rond Kerst en Pasen en losse hoogtepunten tussendoor. Liter volgt dit schema losjes, met oog voor actualiteit en vrije associatie, in gedichten die u op de passende tijd op LeesLiter.nl terug kunt vinden. In deze rij, een gedicht voor Pasen.

 

door Pauliene Kruithof, 31 maart 2018

 

Gedicht voor Pasen 

Lees gedicht



Overslaan

 

Ik hef mijn verkrampte vuist

bekijk de blaren op mijn ziel. Het ruw

afslachten van de opoffering staat op de agenda.

 

---

 

Elke avond heb ik gekeken hoe zwart de hemel is

in mijn hoofd, heb ik het gebogen scheurtje gezien

naar een andere wereld. Nu is de maan overvol

van aanwijzingen over mijn volmaakte bokje

 

dat zijn bloedgroep eer aan doet – O positief – hij

geeft aan iedereen. De ranke pootjes, de zachte

blik. Het hele huis glanst als een zilveren spiegel

messen lijken meervoud. Ik dek de tafel netjes

 

met het speciaal servies, stamp bittere plantjes

tot zalf en snuif aan het bloed in de fles. Een extra

stoel voor Eliah, de deur open, maar ik verbeeld

 

me dat de messias binnenwandelt en er neervlijt.

Het kind dat er niet is duikt in mij op en vraagt

waarom deze avond zo anders dan alle andere is.

 

---

 

Elke avond heb ik gekeken hoe zwart de hemel is

boven het leger. Het gekletter van gesmeed ijzer

tegen gepantserde harten, de wilde haren lang

en in de klit. Levi's zonen worden luid belachen

 

omdat ze blijven nadenken over de god van hun

vergeten voorvader. De spieren zijn gezwollen

het enige wat er nog is, zijn een hard ei en geplet

lapje brood, een takje peterselie als tandpasta

 

toe. Ik zou het paleis willen bestormen, de tiran

willen wurgen met mijn blote handen, maar ik

kan enkel afwachten tot god op een dag zin heeft

 

om zijn wraaklustige bode te sturen. Hij slaat

iedereen over die onder het bloed zit. Ik zie niet

waarom deze avond zo anders dan alle andere is.

 

---

 

Ik serveer vier glazen wijn en drink me haastig

de vergetelheid in. Ik hef mijn droom:

volgend jaar in Jeruzalem!

 

Pauliene Kruithof 2018 

Submit to FacebookSubmit to Twitter