Een oude Europeesche traditie deelt het jaar alternatief in, aan de hand van kerkelijke mijlpalen, met cycli rond Kerst en Pasen en losse hoogtepunten tussendoor. Liter volgt dit schema losjes, met oog voor actualiteit en vrije associatie, in gedichten die u op de passende tijd op LeesLiter.nl terug kunt vinden. In deze reeks, voor Allerzielen (2 november), de dag dat we onze doden herdenken, een vertaald gedicht, van Emily Dickinson, de onnavolgbare Amerikaanse dichter, uit 1861: Mijn brein hield een begrafenis.

Vertaling door Menno van der Beek.

 

Mijn brein hield een begrafenis 

 

Lees gedicht

 

Mijn brein hield een begrafenis 

 

Mijn brein hield een begrafenis

en mensen in het zwart

liepen maar rond en rond - totdat

de rust gevonden werd.

 

En toen de gasten zaten

sloeg iemand op een trom –

totdat ik – eindeloos, die dienst –

er niet meer tegen kon.

 

En toen de kist werd opgetild

en krakend uit mijn ziel

gedragen werd, schoenen vol lood

werd de ruimte - zelf geluid.

 

En heel de hemel werd een klok

heel het bestaan één oor

en ik een stille vreemdeling,

kapot, alleen, verloren -

 

de plank van redelijkheid, brak

en ik bleef vallen, vallen –

en raakte al die werelden

en ik begreep het – toen.

 

Emily Dickinson, 1861
Vertaling: Menno van der Beek

 

 

Submit to FacebookSubmit to Twitter