door Len Borgdorff, 13 mei 2019

 

Dear Mr Bob Dylan,

 

Gisteren weer met veel plezier geluisterd naar Desire, uw album uit 1976. Ik kan er hele stukken van meezingen, ook van Mozambique, het nummer dat u samen schreef met Jacques Levy, net als veel andere nummers op deze plaat. Het is een verkeerd nummer, in de goede zin van het woord. Allereerst past de muziek niet bij de tekst. In plaats van Afrikaanse riffs en een dito ritme met scherpe gitaren, worden we getrakteerd op de Zuid-Amerikaanse zigeunersound die het hele album kenmerkt. Dat is allesbehalve een straf, vooral niet dankzij de stem van Emmylou Harris en het vioolspel van Scarlet Rivera. De tekst schuurde indertijd met de realiteit van een bevrijdingsoorlog tegen Portugal waarin Mozambique verwikkeld was. Er was toen helemaal geen liefelijk Mozambique en als toeristenoord was het helemaal niet in trek. Het nummer is een satirisch statement, vooral op een album waarin soms ook zonder enige ironie misstanden aan de kaak worden gesteld of een standpunt wordt ingenomen.

 

 

´Magic in a magical land.´ Zo vat het nummer de paradijselijke toestand van Mozambique samen.

De tekst van het lied is een in vette kleuren gedrukte reclamefolder waarbij het azuur overheerst. Op de foto’s prachtige stranden, wuivende palmen, mooie mensen, vaak lachend en met een cocktail in hun hand.

 

Lees gedicht

 

Mozambique

 

I like to spend some time in Mozambique
The sunny sky is aqua blue
And all the couples dancing cheek to cheek
It’s very nice to stay a week or two
And maybe fall in love, just me and you

There’s lot of pretty girls in Mozambique
And plenty time for good romance
And everybody likes to stop and speak
To give the special one you seek a chance
Or maybe say hello with just a glance

Lying next to her by the ocean
Reaching out and touching her hand
Whispering your secret emotion
Magic in a magical land

 

Bob Dylan / Jacques Levy

Op het album volgt na een tijdje Diamond Bay, een volgens mij niet bestaand maar blijkbaar aantrekkelijk toeristisch eiland. Daar wanhoopt en hoopt een enigszins decadent gezelschap, terwijl het eiland verzwolgen wordt door een vulkaanuitbarsting. In het laatste couplet doemt ineens een ‘ik’ op die zojuist op het nieuws te zien en te horen kreeg dat het eiland getroffen is. De laatste regels:

 

´Seems like every time you turn around
There's another hard-luck story that you're gonna hear
And there's really nothing anyone can say
And I never did plan to go anyway
To Black Diamond Bay.´

 

Black Diamond Bay kan zomaar het Mozambique van 2019 zijn. Ik weet dan ook niet of u van plan bent naar Mozambique te gaan om er nu eens te gaan kijken of om op een andere manier aandacht aan het land te besteden.

Sinds de orkanen Idai en Kenneth is het land steeds weer in het nieuws. Vandaar dat ik dat nummer van u uit 1976 voortdurend in mijn hoofd heb, de laatste tijd. Heeft u dat zelf nu ook? En wat denkt u dan?

 

Met vriendelijke groet,

Len Borgdorff

 

Bob Dylan, Desire, 1976.

Submit to FacebookSubmit to Twitter