Een oude Europeesche traditie deelt het jaar alternatief in, aan de hand van kerkelijke mijlpalen, met cycli rond Kerst en Pasen en losse hoogtepunten tussendoor. Liter volgt dit schema losjes, met oog voor actualiteit en vrije associatie, in gedichten die u op de passende tijd op LeesLiter.nl terug kunt vinden. In deze rij, een gedicht voor de jaarwisseling, waarbij einde en begin samensmelten.

 

door Pauliene Kruithof

 

Neogenesis

 

Lees gedicht

Neogenesis



  – Ω –

Het is een gewone dag, maar de mensheid vindt

van niet: zij weigert categorisch om te gaan slapen.

Viert vrij dat de tijd reïncarneert. Meer kansen

om 's avonds los te komen van het licht, 's ochtends

 

goede voornemens te hebben en tussendoor te

vergeten waarheen zij gaat. Al weken verjaagt zij

met vuurwerk de geesten van hun highway to hell

en de kinderen van hun rekening. Je negeert het –

 

je bent bezig aan je zoveelste reis rond de zon en

begrijpt de opwinding niet, je heft je tigste glas op

de tijd die je godzijdank niet over hoeft te doen

 

en snaait je misselijk aan de herinneringen die je

overmoedig gekocht hebt. Niet alles is te maken,

zeker niet als het voorbij is in een open oogsprong.



  – Α –

De tijd tikt dwars door je oordoppen heen. Allerlei

stukken lijf zeuren en de vellen hangen los aan je

vingers. Als een bezetene heb je elke millimeter

van je appartement geschrobt, op je blote knieën,

 

de sporen van het bestaan moesten eraf, de vele

bacillen die als vingerafdrukken van je ziel een

onzichtbaar certificaat zijn van alles dat niet zuiver

was. Alles moest worden als nieuw. Je negeert het –

 

achter je strakke witte bureau, in je nieuwe witte

trui, op stevig wit papier, in deze omslaande nacht

doemt een immense leegte op. In vacuüm past niets

 

dan eeuwigheid. In mir klingt ein Lied zingt de radio.

Het is een gewone dag, maar de mensheid vindt

van niet: zij weigert categorisch om te gaan slapen.



Pauliene Kruithof, december 2018

Submit to FacebookSubmit to Twitter