Liter presenteert wekelijks een eigenzinnige review van een film die draait in Nederlandse filmhuizen. Dit keer First man (2018) van Damien Chazelle.

 

door Peter Sierksma, 28 oktober 2018

 

In 1968, schreef ik begin dit jaar naar aanleiding van de première van de nieuwe gedigitaliseerde versie van Stanley Kubrick’s 2001: A Space Odyssey, in 1968 was de Apollo 11 nog niet op de maan geland en had David Bowie nog geen seconde over zijn ‘Space Oddity’ nagedacht. Wel braken we met onze gedachten door de bestaande muren en geluidsbarrières van ons aardse voorstellingsvermogens heen en hielp de fantasie ons te dromen over de kosmos. Zou de politiek daar vat op krijgen? Hoe daar te leven zonder besef van zwaartekracht, ruimte en tijd?

 

 

Kennedy

 

Wat ik ermee zeggen wilde was dat Kubrick niet alleen zijn tijd ver vooruit was, maar ook dat zijn film vooral een geestesreis laat zien. Het ging Kubrick niet zozeer om de techniek of de ervaring van de onderneming zelf, maar om het experiment en de toekomst van de mensheid. In het nu gelanceerde First Man blijft Damien Chazelle (bekend van La La Land) dichter bij huis. Hij beperkt zich tot de uitvoering van de door John F. Kennedy in 1961 als reactie op het Russische ruimtevaartprogramma aangekondigde belofte dat de Amerikanen binnen tien jaar zullen landen op de maan. En de man die die missie belichaamt is de overtuigend door Ryan Gosling gespeelde Neil Armstrong. Chazelle zet hem neer als een vastberaden, intelligente en vriendelijke binnenvetter, een man van weinig woorden, die weet dat zijn rol in Amerika’s  ruimtemissie grote persoonlijke offers vraagt.  

 

Claire Foy

 

De spanning tussen de gevraagde inspanning voor het wel van land en mensheid en het wee als gevolg daarvan in zijn privéleven wordt subtiel belichaamd door Claire Foy in haar rol van  echtgenote Janet. Zij staat er in huis alleen voor, maar weet voor wie ze alles volhoudt. Het leidt tot een prachtig slotakkoord, waarbij ik toen ik hem zag zomaar - ik kan niet anders - weer aan ‘Space Oddity’ moest denken. Als Major Tom vanuit de ruimte zijn geliefde toezingt met een laatste ‘Tell my wife I love her very much’ , dan hoor je Bowie met zijn kopstem antwoorden: ‘She knows.’ Het geldt voor Janet niet anders.

  

Kijk de trailer:

 

Submit to FacebookSubmit to Twitter