Liter presenteert wekelijks een eigenzinnige review van een film die draait in Nederlandse filmhuizen. Dit keer The Mercy van James Marsh.

 

door Peter Sierksma, 27 juli 2018

 

Vroeger kon je nog verdwijnen. In het gedicht ‘Poëzie van het weggaan’ heeft de Engelse dichter Philip Larkin dat bijna achteloze, terloopse verdwijnen naar de vertaling van Jan Eijkelboom zo verwoord:

 

Je hoort soms uit de vijfde hand,

Bij wijze van grafschrift:

Hij gooide alles overboord,

verdween gewoon

 

 

 

Bierkratten

 

Het had zomaar het grafschrift van Donald Crowhurst kunnen zijn. In het najaar van 1968 verliet hij met zijn trimaran, de Teignmouth Electron, de Zuid-Engelse kust in een poging de eerste non-stop solozeilrace rond de wereld te winnen. De door The Sunday Times gesponsorde wedstrijd wordt wel beschouwd als de voorloper van de Vendee Globe en kende slechts een handjevol deelnemers. Nu kijken we niet meer op van zulke races en vinden we het normaal dat solozeilers zo’n tochtje binnen 80 dagen afleggen. Maar in 1968 was dat anders. Er was geen GPS en astronautenvoedsel bestond alleen voor astronauten. En dus zie je Colin Firth in de verfilming van dit klassieke zeildrama voor hij het zeegat uit is nog gewoon met koelboxen en bierkratten slepen als hij zijn boot inricht.

 

Fantasie

 

Het blijft er niet bij. Eigenlijk gaat meteen al alles mis en vraag je je als kijker af waarom Colin (Donald) eigenlijk aan dit tot mislukken gedoemde avontuur begonnen is. Want ondanks het feit dat de zakenman ook uitvinder is en zelf een nieuw elektronisch kompas ontwikkeld heeft, voel je meteen al aan je water dat hij geen doorgewinterde zeiler is maar een gemankeerde dromer. Een brave borst die thuis als grappige vader en lieve man voor zijn vrouw (Rachel Weisz) heel wat beter tot zijn recht komt dan in het kielzog van zijn grote negentiende-eeuwse voorbeeld Joshua Slocum.

 

Wat rest is fantasie. Want hoe moet je verder als je rond kerst achter de Azoren een beetje hulpeloos ronddobbert en je om je gezicht te redden voor het thuisfront de eerste foutieve coördinaten doorgegeven hebt?  Het is het begin van een even tragisch als eenzaam einde. Hoe wreed toch, de zee.

 

  

Kijk de trailer:

 

Submit to FacebookSubmit to Twitter