Levensbeschouwelijke tradities kleuren het jaar alternatief in, aan de hand van kerkelijke of anderszins religieuze mijlpalen. In deze rij, drie gedichten voor het suikerfeest.

 

door Abdelkader Benali, 15 juni 2018

 

Gedicht voor het suikerfeest

 

Lees gedicht

 

I

 

plotseling was daar de geur van koffie

in de ochtend

als herfstdauw op het pak bladeren

die opwindend diep het lichaam vult

en zou ik de uren die voor me lagen

begeesterd opgewonden vullen

met pindakaas melk vol nescafé appelstroop

komijnekaas olijfolie en een banaan

als tussendoortje waarna in de middag

de draad werd opgepakt met muesli

krentenbollen gebakken eitje boerensalade

handje nootjes en - stiekem! - een bonbonnetje

een gevuld lichaam geeft de verwarde

man - ik en jij en zij - een anker in

zijn crisisstemming

moeder - die samenviel met haar handarbeid -

gaf het startschot door haar prestaties

te presenteren

koekjes als kroonjuwelen opgesteld baarden

grijpgrage handjes

vooral de zachte kokoskoeken

suiker doet stijgen

jezelf klem eten is een hele opgave!

 

Vijf minuten na het einde van de Ramadan

lijkt de Ramadan een eeuwigheid achter me

te liggen

de herinnering aan de maand van onthouding

toen overdag tussen zonsop -en zonsondergang

het lichaam een steen was; een afgesloten kerker

waar het licht van God in uit zichzelf geboren werd

de sleutel weggeborgen opdat het verlangen

onder druk gezet, welig kon tieren.

een gezegende maand

amen

 

 

II

 

wat de Nederlanders

het suikerfeest noemen

is voor mij

de eerste ochtend na het einde

van de ramadan waarin het ontbijt

weer terugkomt in de ochtend

de routine van het eten weer

de routine van het consumeren wordt

ik herinner me eid al fitr als

het kleine feest

 

er kwam een groter feest aan

het offerfeest

waarover een andere keer

als het moment daar is

 

met het suikerfeest werd ik eraan

herinnerd dat de mens in cirkels denkt

ik kan uitleggen hoe het zit

mijn moeder die prevelde:

helaas, ramadan heeft ons weer verlaten,

alsof ze het had over een dierbaar

familielid die overnacht halsoverkop

afscheid van ons had genomen

rituelen zijn fysieke sensaties die de gedaante

aannemen van tijd plus een beetje zelfbeheersing

 

 

III

 

suikerfeest

ergens klopt die benaming wel

als ik kijk naar de hoeveel zoetigheid

die ik tot me nam

buren en overburen en tantes en nichten

alle vrouwen in mijn directe omgeving

waren hofleverancier van geroosterde amandelen

amandelspijs en suikerriet

ziet daar maar weerstand aan te bieden

de hercules in mij verschrompelt

een oefening in gretigheid

want met deze feestdag leert men enthousiast aanvallen

geen nee zeggen

niets afwimpelen

gulzig toehappen

fonkelende ogen veinzen

de opluchting die men voelt

wanneer een gemaakte afspraak

lang volgehouden

uiteindelijk voltooid en afgewikkeld

is en de mond

de mond een grote gemeenschap van goederen

en in staat van vrij verkeer

likken smakkend smullend voluit smachtend

de wereld tot zich neemt

en alles in het ogenblik vergeet

 

Abdelkader Benali

juni 2018

Submit to FacebookSubmit to Twitter