Liter presenteert wekelijks een eigenzinnige review van een film die draait in Nederlandse filmhuizen. Dit keer Lean on Pete (2018), van Andrew Haigh.

 

door Peter Sierksma, 15 juni 2018

 

Bij het zien van Lean on Pete raak ik al snel de weg kwijt. Weet al vroeg niet meer waar ik terecht zal komen. Je hoopt dat er een bestemming is, maar weet het niet. Je wanhoopt, en dat wil je niet.

 

 

 

Charley

 

Kijkend naar die geduldige en lieve Charley komt in mijn hoofd steeds dat ene liedje om de hoek kijken: ‘Wayfaring stranger’, bekend van Johnny Cash en iets minder bekend maar net zo aangrijpend in de uitvoering van 16 Horsepower. De laatste zingt nog harder door mijn kop omdat Charley ook een jaar of 16 is. Zo jong en dan al overgeleverd aan de goden (lees: de jeugdzorg, het enige eigenlijk waar hij echt bang voor is) omdat hij zijn loeder van een moeder nooit gekend heeft en zijn drankzuchtige vader dood in het ziekenhuis moet achterlaten nadat deze in elkaar geslagen is vanwege een affaire.

 

Paard

 

Charley staat er dus alleen voor en vindt zijn bed en brood in de paardenstal van een vage sjoemelaar (Steve Buscemi, onlangs nog te zien als Chroetsjow in The Death of Stalin) die zijn dieren inzet in korte races om ze daarna zo snel mogelijk weer af te danken. Het gaat mis wanneer Charley’s lievelingspaard Lean on Pete aan de beurt is. Wat het meest raakt is niet eens het avontuur dat volgt, maar de zorgzaamheid die Charley zo eigen is in de weerwil van zijn onbetrouwbare omgeving. Eerst pa (‘de klootzak, maar ik mis hem zo’), dan Pete. Hij lijkt in die zin wel een beetje op de eveneens thuisloze Cobain uit de gelijknamige film van Nanouk Leopold en aan Brady Blackburn uit de momenteel eveneens in de filmhuizen draaiende The Rider die na een val een comeback in zijn geliefde rodeo opgeeft voor de zorg voor zijn – het zal eens niet zo zijn – alcoholistische vader en geestelijk gehandicapte zusje. Zo zwerf ik verder in gedachten met Charley in de hoop dat hij ‘that bright land’ uit dat ene liedje zal vinden. Dat land dat thuis heet en waar ziekte, geploeter en gevaar vergeten zijn.

 

 

Kijk de trailer:

 

Submit to FacebookSubmit to Twitter