Een oude Europeesche traditie deelt het jaar alternatief in, aan de hand van kerkelijke mijlpalen, met cycli rond Kerst en Pasen en losse hoogtepunten tussendoor. Liter volgt dit schema losjes, met oog voor actualiteit en vrije associatie, in gedichten die u op de passende tijd op LeesLiter.nl terug kunt vinden. In deze rij, twee gedichten voor Hemelvaart.

 

door Pauliene Kruithof, 10 mei 2018

 

Gedicht voor Hemelvaart 

Lees gedicht

 

Hemelbestorming

 

 

I

 

Je bent in de hoofdstad – mijdt het overgelopen

centrum wat een slagveld is van afval, zweet en

ramptoeristen, doorkruist een nette wijk. Walgend

van sissende mensen en brutale vragen om vuur

 

ook hier de stank van wiet. Het is bloedheet, bij

de tram word je bekogeld met sterretjes en je zakt

neer op de bespuugde grond. Je moet wel uitkleden

je naakte ziel onder de arm vlucht je de stad uit

 

biddend dat het plebs je niet volgt. Je klautert mat

over de dorre rotsen van je hart, langs pijnbomen

op zoek naar iets hoogs. Je verlangt naar storm

 

naar de koele streling van de wind, de duisternis

die je hoofdpijn verlicht, de waarschuwende donder

en de slurf die je genadig wegzuigt van de aarde.

 

 

II

 

Je zweeft op een wolk en gluurt naar de aarde. De

meesterlijke handen die je rug vurig rood kneedden

trekken je omhoog – je rekt je uit. 'Verwend kreng,

kijk hoe je erbij ligt,' mompelt de stem en je knikt

 

glimlacht devoot, ziet de mensen die je gewoonlijk

storen steeds kleiner worden. De zeurende pijn

in de diepste lagen bindweefsel, onder je spieren

van staal, neemt nog niet af maar voor het eerst

 

sinds je geboorte gaat het de goede kant op. Het

wittige dons in je lendenen stijgt je naar het hoofd

je sluit je ogen. Iemand streelt onder je haar, je juk,

 

je versleutelde beenderen. 'Aan jezelf denken nu

hier met je zweetvoeten,' klinkt het teer, 'je hebt me

tot leven gewekt terwijl de gehele wereld dood is.'

 

 

Pauliene Kruithof 2018 

Submit to FacebookSubmit to Twitter