door Len Borgdorff, 8 december 2016

 

De verzamelbundel van Cees Buddingh’ is de chipolatataart van de Utrechtse banketbakker Wammes. Kloek, niet duur, misschien niet al te verfijnd, maar wel zeer verleidelijk en ontzettend lekker. Wij hier zijn er vaste afnemers van: geen feest zonder Wammes. Nu kwam Buddingh’ uit Dordt, maar Buddingh’ gebundeld uit 2010 uitgaf, is ook in Utrecht verkrijgbaar. En wat me opvalt, is dat die er van buiten nog even verleidelijk en nieuw uitziet. Altijd een feest dus.

 

Ik had nu willen schrijven naar aanleiding van Laatste sonnet aan Mathilde, maar dat moet maar een weekje wachten, want toen ik zojuist koffie maakte viel in de keuken het heldere winterlicht net zo naar binnen als twintig jaar geleden in mijn kamer op school. En omdat ik toch al met mijn hoofd bij Buddingh’ was, schoot me te binnen hoe ik ooit, in dat kamertje, op een heldere wintermorgen, zat te bladeren in de poëzie van Buddingh’, al was dat niet de verzameling van Wim Huijser, want die pas vele jaren later verschijnen. Ik wilde een ouderavond een beetje behapbaarder maken door ook iets van Buddingh’ voor te lezen.

 

Ik zocht naar 'Kloppen svp', over het toilet van het gymnasium Haganum, waar ik ooit op mijn vriendinnetje moest wachten en van die geleden gebruik maakte om te zien of die memorabele wc er nog was.

 

Kloppen SVP

Lees gedicht

 

Kloppen SVP

 

van september ’35 tot juni ’38
studeerde ik middelbaar engels a.
de lessen werden gegeven
in het gymnasium
aan de laan van meerdervoort te den haag.
het was een zich deftig voordoend gebouw:
de stortbak van de wc
had dan ook twee deftige trekkers,
er hing een stukje ivoorkarton naast
waarop in deftige drukletters stond:
‘voor grote spoeling gebruike men de lange trekker
voor kleine spoeling gebruike men de korte trekker’
een vermoedelijk iets minder deftig
iemand had eronder geschreven:
‘in geval van twijfel
wende men zich tot de rector’

moraal:
ga niet bij het onderwijs,
en als u toch bij het onderwijs gaat
word dan liever geen rector

 

C. Buddingh’

 

Ik grinnikte weer om 'Lager onderwijs'.

Lees gedicht

 

Lager onderwijs

 

vraagt ene jongetje andere jongetje:

‘weet jij het verschil

tussen een condoom en een dinky toy?’

 

zegt het andere jongetje:

‘wat is dat, een dinky toy?’

 

C. Buddingh’

 

Ik grinnikte, maar nee, ook dat gedichtje, een ready made van een bestaande mop, was ook een beetje flauw. Die moest het maar niet worden. Maar als ik 'Zeer vrij naar het Chinees' lees begin ik hardop te lachen. Die kende ik nog niet.

 Lees gedicht

Zeer vrij naar het Chinees

 

de zon komt op. de zon gaat onder.
langzaam telt de boer zijn kloten.

 

C. Buddingh’

 

Het gelach suddert nog een beetje na bij  Verzuchting van de eeuwige underdog: ‘Komt de kogel ooit door de kerk, / krijgen we ‘m weer in ons achterwerk.’

 

En ik lach weer als ik lees over een pessimist en een optimist, maar vreemd genoeg vind ik dat nu, twintig jaar later, niet meer terug, tenminste niet wat ik zocht.

 

Dan, weer halverwege de jaren negentig, op de vrieskoude morgen, wordt er zachtjes op de deur van mijn kamer geklopt. Het is een brugklasser. Die is uit de les gestuurd, maar geen recidivist, want bedeesd. Als hij de deur heeft open gedaan, kijkt hij verrast naar binnen.

‘Wat is er? Wilde je zo graag weten hoe het er hier van binnen uitziet?’

‘Nee, meneer, maar ik dacht dat er nog iemand was, want ik hoorde mensen lachen en praten.’

‘Hoe lang sta je daar dan al?’

Dat blijkt al gauw een minuut of tien te zijn. De jongen had niet durven kloppen omdat hij bang was mensen in hun gesprek te storen.

 

Als hij weg is, pak ik de bundel voor de laatste keer. Ik moet nu echt een keuze maken.

Het wordt, hoe kan het ook anders, 'Dordrecht, 25 november 1963.' 

 Lees gedicht

dordrecht 25 november 1963

 

l.s.
wegens de gebeurtenissen in amerika
gaat de ouderavond vandaag niet door
de avond wordt nu gehouden
op maandag 9 december (over veertien dagen)
ook weer in de meerpaal
om acht uur

 

de oudercommissie

 

C. Buddingh’

 

Ach ja, de moord op Kennedy op de vrijdag daarvoor, 22 november. Dick van Geest en ik reden als jongens van 11 Naaldwijk uit toen een jongen het ons toeriep: ‘Ze hebben Kennedy vermoord.’ Opgewonden fietsten we naar Monster. Daar trof ik verslagen familieleden aan bij de televisie. Dat was zo’n moment waarop ik me er met een schok van bewust werd dat ik deel was van een spannende wereld waarin van alles gebeurde. Dat gevoel had ik ook al het jaar daarvoor met de begrafenis van Wilhelmina en de actie 'Open Het Dorp' met Mies Bouwman. Maar dit was heel anders.

 

C. Buddingh’, Buddingh’ gebundeld. Gedichten 1936 – 1985. Bezorgd door Wim Huijser. Amsterdam, Nijgh & Van Ditmar 2010.

Submit to FacebookSubmit to Twitter