door Mart van der Hiele, 1 november 2016

 

Een oude Europeesche traditie deelt het jaar alternatief in, aan de hand van kerkelijke mijlpalen, met cycli rond Kerst en Pasen en losse hoogtepunten tussendoor. Liter volgt dit schema losjes, met oog voor actualiteit en vrije associatie, in gedichten die u op de passende tijd op LeesLiter.nl terug kunt vinden.


Twee keer in het jaar, zo wil de traditie, staat het leven op scherp: op de ochtend van Pasen, als de dood het aflegt en met Allerzielen, wanneer er - door tijdelijk gebrek aan beter - een kaarsje bij de doden moet. Gelukkig houden de heiligen (wat zijn het er al veel!) met ons gelijke tred, zodat we aan omkeren niet denken en voor je het goed en wel beseft, loopt het al weer tegen Pasen. 

 

Canonieke dagen: 1 november (Allerheiligen), 2 November (Allerzielen)

 

Testbeeld

Lees gedicht

 

Testbeeld

 

Het naderen van iemand die zich grijs

(het grijs dat in november gangbaar is)

heeft uitgedost. Gek dat zo iemand

korrelig wordt waargenomen als het ook

daadwerkelijk november is – ons netvlies heeft

met het coördineren van gelijke voor-

en achtergrond duidelijk moeite. Pas

wanneer de man in kwestie (het kan ook een vrouw

zijn, of een engel; Jezus?!) gepasseerd is, stelt de geest

een al meteen weer vage, maar misschien herkenbare

profielschets op. Het kan dus met gemak

gebeuren dat je denkt iemand te hebben opgemerkt

die eigenlijk een engel was, of Jezus. Evengoed

knijp je je ogen dicht, tel je doodkalm tot drie en

draai je je snel om, al weet je dat de kans dat z/hij

dat ook gedaan heeft, praktisch niet bestaat.

 

Het weer verdwijnen, in november, van een grijs

getinte man, of vrouw, een engel, misschien Jezus.

 

 

Mart van der Hiele, Oktober 2016

Submit to FacebookSubmit to Twitter