door Suzanne van Putten, 2 maart 2015

 

Een man met hippiehaar en blauwe ogen kijkt me open aan. Jezus! zegt de titel. Ik denk het eerst aan een vloek. Volgens het blad niet onterecht, want de naam Jezus wordt per dag maar liefst zeven tot acht miljoen keer uitgesproken. Die associatie past echter niet bij de kalme blik van de persoon op de voorkant. Het uitroepteken dient eerder als tromgeroffel: er is iemand die veel aandacht krijgt in de glossy.

 

 

Aan bod komt eerst redacteur Arthur Japin. Het onverwachte is volgens hem de kracht van de glossy. En inderdaad, er zijn bijzondere bijdragen. Zo bevat het blad een serie portretten van Jezus’ tijdgenoten, hedendaags aangekleed door een modeontwerper, maar ook een virtuele pelgrimstocht waarin je Jezus’ voetstappen kunt volgen door een app te downloaden. Je kunt in de glossy terecht voor informatieve artikelen over hoe Nederlanders denken over Jezus (Wat voor muziek zou hij draaien? Wat zou hij vinden van lookalike Conchita Wurst?), maar ook voor een serie recepten uit Jezus’ tijd op aarde. In deze potpourri aan bijdragen is er voor elk wat wils. Mijn favoriet: het gedicht ‘De gulle boom’ van Shel Silverstein. De tekst verwoordt de vrijgevigheid en het gericht zijn op de behoeften van anderen, eigenschappen die ook Jezus typeren.

 

Jezus is in de 21e eeuw soms moeilijk grijpbaar. Hij leefde, beaamt ook het blad, maar alles wat we over hem weten is overlevering. Jezus! laat dat uitgebreid zien in een schematisch overzicht waar onze kennis over Jezus nu eigenlijk vandaan komt. De glossy brengt Jezus bij Nederlanders, maar laat tegelijk ook zien dat Nederland eigenlijk nog steeds heel dicht bij hem is. In een inhoudelijke bijdrage van Karel Smouters wordt bijvoorbeeld uitgelegd hoe onze cultuur gestempeld is door het christendom en in een ander artikel worden vier Nederlanders uitgenodigd om uit te leggen wat Jezus voor hen betekent.

 

De glossy besteedt boven alles aandacht aan het mens-zijn van Jezus. Tekenend daarvoor is de vraag of hij nu wel of niet een relatie had; deze vraag komt verschillende malen terug. Er wordt in het blad niet geprobeerd boven het aardse uit te stijgen. Jezus’ goddelijkheid heeft duidelijk minder focus. Zijn dood wordt een politieke dood genoemd, zijn rechtszaak een Romeinse. Daarbij wordt voorbijgegaan aan de parallelle rechtszaak die er in het Joodse gerechtshof, het Sanhedrin, werd gevoerd. Juist daar werd zijn god-zijn in twijfel getrokken. Het belangrijkste in de glossy is wat we van de mens Jezus kunnen leren. Vergeving en liefde zijn termen die daarbij erg vaak gebruikt worden. Psychiater Bert Bakker stimuleert ons om anderen te vergeven en geeft daarbij een aantal praktische tips. Mooi is de uitbeelding van vergeving. In het blad zijn twee compleet witte pagina’s opgenomen met daarop enkel de hashtag ‘ditisvergeving’.

 

De glossy is boeiend voor wie wil weten hoe er door allerlei groepen over Jezus wordt gedacht. Het is een poging om Jezus actueel te maken, om hem in onze tijd te plaatsen. Jezus! doet dat op een (hoewel misschien niet voor iedereen even overtuigende) originele manier.

 

Glossy Jezus!. Uitgeverij Lente Media / KesselsKramer, februari 2015, 130 blz., €7,95 .

Submit to FacebookSubmit to Twitter