Blog en nieuws

door Len Borgdorff, 23 januari 2017

 

Ontelbaar is mijn ondergrond, een kom
mijn ondoorgrondelijke som, een eeuwigheid

 

Op zijn motor zag hij er indrukwekkend uit, Van der Lee. De Duinpolitie noemden we hem. Ik zag hem soms over de Rijnweg naar huis rijden, of op de weg van Monster naar Loosduinen. Altijd alleen en ongenaakbaar in het zwart of die…

Lees meer

door Len Borgdorff, 16 januari 2017

 

 

Mijn hoofd is een appel, links verrimpeld maar nog blozend, rechts geplet. Zo voelt het en ik word er wakker van. Misschien helpt het als ik me nog eens omdraai en met de beurse kant boven ga liggen. Maar ik kan maar beter eerst even naar de wc gaan.

 

6:15, lees ik op het klokje. Kwart over zes al. Dat is…

Lees meer

door Len Borgdorff, 9 januari 2017

 

Het voetgangerslicht staat op rood en dus wachten Aat en ik. Aan de overkant, zie ik, zit een opticien en het heet hier Hooigracht. Leiden, Hooigracht? Alle  belangstelling voor de brillenman is verdwenen. Ik vertel Aat dat het zomaar zou kunnen dat van links Piet Paaltjens langs kan komen. Piet Paaltjens, ja,…

Lees meer

Door Len Borgdorff, 2 januari 2017

 

De kerst- en nieuwjaarspost ruiste de afgelopen weken door de brievenbus op de mat. En drie keer was er een plofje. Het eerste plofje was de vruchtbare oogst van een kerstgedicht dat ik zelf had uitgezet. Anton Ent reageerde op het kerstgedicht dat ik hem stuurde door mij zijn laatste bundel toe te sturen.

Ik…

Lees meer

door Len Borgdorff, 31 december 2016

 

In de jaren zeventig spoelde er een golf sonnetten over de Nederlandse poëziekust. Ik deed er niet aan mee, aanvankelijk, niet met het schrijven ervan, wel met het lezen van Jan Kal bijvoorbeeld, van Jan Kuijper, C. Buddingh’ ook en zelfs van Boudewijn Büch. Dat deed ik niet uit liefde voor die poëzie. Ik…

Lees meer