door Len Borgdorff, 4 december 2017

 

De woorden van Sinterklaasliedjes konden me niet erg bekoren en ook met de melodieën had ik vaak moeite. Maar graag zong ik ‘O, kom er eens kijken.’ Omdat de tekst zo lekker in de noten kon liggen. ‘Een pop met vlechten in het haar,/ een snoezig jurkje kant en klaar, / twee kaatseballen in een net.’ Natuurlijk wilde ik helemaal geen pop met vlechten en het woord snoezig zou behalve bij het zingen van dit lied nooit over mijn lippen komen. Het zong zo heerlijk weg, al werd het flink verprutst door vooral ‘die letter van banket.’ Maar daarna kwam gelukkig weer die stokregel waarin iedereen vooral moest komen kijken wat ik in mijn schoentje gevonden had. Eén keer was dat trouwens het opengeklauwde papier van een reusachtige taaipop waarvan nog wat schamele resten bij de kachel te vinden waren. Het meeste lag als braaksel op de keukenmat. Daar had de kat het achtergelaten. Heb ik er iets anders voor in de plaats gekregen? Ik vermoed van niet. De kat nam ik niks kwalijk, en ook Sinterklaas niet, maar mijn moeder wel. Blijkbaar was het geloof in de Sint toen al voorbij.

 

 

Mijn broer liep met me mee naar de kleuterschool om daarna door te lopen naar zijn eigen school, de grote school dus. Ik was vijf en Art negen. Hij vertelde me onderweg, ter hoogte van de sigarenwinkel van Daan de Bruin in de Choorstraat, met onweerspreekbare stelligheid dat de Sint niet bestond. Dat verbaasde me niet en ook was ik niet teleurgesteld, ik ervoer het wel als een bijzonder moment. Een nieuwe levensfase brak aan. Geloven en weten sloten elkaar uit. Desondanks bestond de heiligman op bepaalde ogenblikken toch weer een beetje wel. Dat overkomt me ook nu nog. Eergisteren zag ik hem zonder mijter in een oude Renault Clio de hoek om gaan. Hij zat naast de bestuurder. Het was op de Tongerseweg in Maastricht en het gaf geen pas, zo’n man, zonder mijter in een verkeerde auto, want die wagen was nog paars ook. Achterin zaten drie pieten geperst. Voer voor de pietendiscussie, dacht ik nog. Maar niemand zag ze, want iedereen was binnen: het goot. Toen geloofde ik weer heel even in de Sint.

Dominee van Dijk, onze godsdienstleraar, had het niet op Sinterklaas vertelde hij ons in de tweede klas van de middelbare school. In de weken tussen 5 december en Kerst. Dat cultiveren van een verzinsel kon vervelende gevolgen hebben, want vandaag geloof je niet meer in de Sint en morgen niet meer in Christus, zei hij. Met het weggegooide water voor het paard zou ook het kindje in de kribbe eraan kunnen gaan.

Die link kon ik makkelijk leggen, want als ‘O, kom er eens kijken,’ door mijn hoofd zong, kon dat vrij makkelijk overgaan in ‘Komt, verwondert u hier mensen.’ Die melodieën hadden iets gemeenschappelijks, vond ik. De tekst van het kerstlied beviel me veel beter dan de letter van banket.

Sinterklaasliedjes riepen trouwens op tot ongein. Dat deden kerstliedjes niet: we leven nog in de tijd dat engelen geen Ajax riepen. Nee, dan de Sinterklaasliedjes! In d’een of andre hoek, moest per se gevolgd worden door het misplaatste KOEKOEK. En de jarige Sinterklaas werd vaak ‘Stinkerdekees is jarig, zet hem op de pot’. Dan was er nog een raar kapoentje. Maar ‘bonne, bonne, bonne’ raakte me wel. Daar kleefde het aantrekkelijke mysterie van het onbegrepene aan. Dat had ik ook met de tabberd. En wat dacht je van ‘appeltjes van oranje’? Niemand zou op het idee komen om te zingen van ‘chocoletters van bruin.’ Wonderlijk was dat.  Maar voor de rest  was het niks met de teksten van sinterklaasliedjes. Als geheel kon alleen ‘O kom er eens kijken’ er mee door.

Maar ook dat is voorbij. Ik hoor er nu alleen nog maar een schlager in. Niet verwonderlijk ook. Katharina Leopold gebruikte in 1898 voor haar tekst de melodie van 'Freut euch des Lebens' van H.G. Nägeli.

 

Lees gedicht

 

O, kom er eens kijken

wat ik in mijn schoentje vind

alles gekregen

van die beste Sint!

Een pop met vlechtjes in het haar

een snoezig jurkje kant en klaar

drie kaatseballen in een net

een letter van banket.

 

O, kom er eens kijken

wat ik in mijn schoentje vind

alles gekregen

van die beste Sint!

Een bromtol met een zweep erbij

een doos met blokken, ook voor mij

en schaatsen en een nieuwe pet

een letter van banket.

 

O, kom er eens kijken

wat ik in mijn schoentje vind

alles gekregen

van die beste Sint!

 

Katharina Leopold

 

Voor een droevig stemmende ervaring kun je terecht op:

https://www.youtube.com/watch?v=kNR8IjRrUKQ

Submit to FacebookSubmit to Twitter