door Pauliene Kruithof, 30 september 2017

 

Een oude Europeesche traditie deelt het jaar alternatief in, aan de hand van kerkelijke mijlpalen, met cycli rond Kerst en Pasen en losse hoogtepunten tussendoor. Liter volgt dit schema losjes, met oog voor actualiteit en vrije associatie, in gedichten die u op de passende tijd op LeesLiter.nl terug kunt vinden. In deze rij, nu in september, de Joodse feestdagen, waarover Willem Barnard in één van zijn boeken over het kerkelijk jaar schreef bij de 16e tot 19e zondag na Pinksteren, de Herfst:

‘ [..] Dat is [..] oud gebruik, de geduchte dagen van de Mozes-gemeente lieten hun sporen na in de liturgie van de Messias-gemeente. Het geluid van de bazuin [..] klinkt [..] in de kerk.’ (‘Op een stoel staan’ (III), 1979, pagina 43)

 

Pauliene Kruithof bezingt de heiligste Joodse dagen in de serie “alles nieuw”, hieronder vervolgd met Yom Kippur, waarop de volksvertegenwoordiging weer toegang krijgt tot het heiligste van het heilige na de grote verzoening.



Alles Nieuw [IV]

Lees gedicht



Yom Kippur – dag van verzoening

10 tishrei 5778 | 30 sept 2017

 

Er is iets grondig mis. De trog is even diep

het water rustiger dan ooit hiervoor, de platen

verrassend stil maar het enige dat ik nog wil

is gezaagde verhalen zien waarbij de zin

 

aan het begin de afloop is. Ik was niet precies

in de greppel van kristal geboren, mijn rank

raakte niet rijp, en nu wil ik verdrinken in een

meer van suiker. Ik begrijp niet waarom ik niet

 

scalperen wil, waarom mijn vergroeide harnas

plots knelt, waarom ik in de rij ga staan voorbij

de voorhof van heidenen, waarom die ene ram

 

beladen met zwart weggestuurd wordt. Ik buig

onder de dwang overbelicht te zijn in plaats

van scherp en val niet uit als ik het bloed zie.

Submit to FacebookSubmit to Twitter