door Pauliene Kruithof, 29 september 2017

 

Een oude Europeesche traditie deelt het jaar alternatief in, aan de hand van kerkelijke mijlpalen, met cycli rond Kerst en Pasen en losse hoogtepunten tussendoor. Liter volgt dit schema losjes, met oog voor actualiteit en vrije associatie, in gedichten die u op de passende tijd op LeesLiter.nl terug kunt vinden. In deze rij, nu in september, de Joodse feestdagen, waarover Willem Barnard in één van zijn boeken over het kerkelijk jaar schreef bij de 16e tot 19e zondag na Pinksteren, de Herfst:

‘ [..] Dat is [..] oud gebruik, de geduchte dagen van de Mozes-gemeente lieten hun sporen na in de liturgie van de Messias-gemeente. Het geluid van de bazuin [..] klinkt [..] in de kerk.’ (‘Op een stoel staan’ (III), 1979, pagina 43)

 

Pauliene Kruithof bezingt de heiligste Joodse dagen in de serie “alles nieuw”, hieronder vervolgd met Kol Nidrei, de dag waarop men nagaat of de beloften aan god ingelost zijn, de dag voor Yom Kippur, waarop de benodigde verzoening komt.

 

 

Alles Nieuw [III]

Lees gedicht

 

Kol Nidrei – alle geloften

9 tishrei 5778 | 29 sept 2017

 

Zonder ontbijt was ik onder de beuken door

getikt, had me in de volksverhuizing gevouwen.

Tussen het fluitje en de stoom door schoot hij

de trein in – een walm van fossiele peuken in

 

de gepulkte trui – als een wortel die leemte

mijdt. Elke ademtocht gleed als een ploeg over

mijn gezicht, zijn hand tegen mijn tas alsof  we

bloedzusters zijn. Hij richt zicht vast op vrouwen

 

met scheve heupen en een goedkoop parfum. Ik

had god beloofd mezelf meer te paaien, mensen

niet meer zielig te vinden, dat deed hij wel, ik had

 

mezelf teveel leeggegoten op dode planten, moest

mezelf opkweken tot roos van Sharon. Ik schrok –

wist niet dat ik zo goed woord gehouden had.

Submit to FacebookSubmit to Twitter